Everything Is Gone!!!
12 กันยายน 2550
ไม่ได้เขียนซะนาน
พอจะเขียนก้อดันเขียนเรื่องเศร้าอีก
แต่..ตอนนี้ก้อเส้าได้อีกจิงๆ
เพลงที่เคยฟังมีแต่ เหตุผลที่คนควรอยู๋ด้วยกัน
แต่เพลงที่มีในหัวมีแต่
"เหตุผลที่เราต้องเลิกกัน"
นาทีแรกของการที่ไม่มีเทอ
เทอคงไม่รุ้ว่ามันทรมานแต่ไหน
ร้องไห้จนไม่มีน้ำตา พึ่งจะรุ้ก้อวันนี้แหละ
กอดแม่ร้องไห้อยู่ร่วม 2 ชั่วโมงได้
กับร้องไห้คนเดียว น้ำตาเช็ดหัวเข่าตั้งแต่เที่ยงคืนถึงตี 4
ตาบวม ปูด แดง ไมเกรนขึ้น อยากเอาหัวโขกข้างฝาตายหั้ยุร้แล้วรุ้รอด
แต่ก้อสงสารคนข้างหลัง
ถ้ามีคนถามแม่ว่าลูกตายเพราะอะไร
แม่ตอบว่ามันอกหักเอาหัวโขกผนังตายมันคงดูไม่ดี
ก้อเรยนิ่งซะ นั่งร้องไห้จมความทุกข์ต่อไป
26 สิงหา วันที่เราต้องกลายเปนคนอื่นสำหรับคนที่เรารักมากที่สุด
ผ่านมาเปนอาทิตย์
แต่ทุกอย่างเหมือนฝันร้าย
ใช้ชีวิตไปวันๆ พยามไม่คิดอะไร
เหมือนมีตัวแต่ไม่มีหัวใจ
ทรมานซะ -*-
วันนี้เทอโทรมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่ได้ร้องไห้มาหลายวัน
วันนี้เอาซะหน่อย
เจ็บปวดว่ะ รุ้บ้างป่ะเนี่ย
ได้ยินเสียงเธอทีไร
ความรุ้สึกเก่าก้อกลับมาเสมอ
เวลาที่เคยมีเธอ ต่อไปนี้คงไม่มีอีกแล้ว
แล้วก้อพึ่งรุ้ว่าตัวเองซาดิสต์
เจ็บอยู่แล้วยังชอบไปทำหั้ยเจ็บกว่าเดิม
แอบแวะเวียนเข้าไปดู HI5 ของเค้าคนนั้น
ที่มีเธออยู่ข้างๆ ... หึหึ เจ็บไม๊ล่ะแก
อะไรมันก็เกิดขึ้นได้
เปนสิ่งที่เธอพยามบอกมาตลอด
แต่ไม่เคยเอะใจ หรือสงสัยอะไรเลย
เพราะคำๆเดียว "ไว้ใจ"
แล้วเปนไงล่ะ เจ็บมันซะจะตายเลย
ดีไม๊ล่ะ หึหึ สมน้ำหน้า
สมน้ำหน้าตัวเองว่ะ เหอๆ
เมื่อไหร่น้ำตาจะหายไปซักกะที
ใครก็ได้ช่วยทีดิ T_T
posted @ 14:39:51 น. | 0 Comments
